logotyp

Za dzisiejszy post merytoryczny dziękujemy nowemu projektowi Dialogu – cyklowi Ogólnopolskich Konferencji Psychoterapii Dzieci i Młodzieży.

Zapraszamy do polubienia fanpage’a Konferencji:

https://www.facebook.com/konf.psych.dim

Przypominamy, że tegoroczna edycja projektu odbędzie się 29 maja, a tematem będzie rozwój psychoseksualny.

Zaburzenia ze spektrum autyzmu wśród dzieci i młodzieży

Zaburzenia ze spektrum autyzmu definiowane są w ICD 10 jako całościowe zaburzenia rozwojowe, gdzie wyróżnia się trzy sfery, w których występuje zaburzone funkcjonowanie. Są to odchylenia od normy w kwestii komunikacji i interakcji społecznych oraz sztywne wzorce zachowań, specyficzne zainteresowania, stereotypie i fiksacje. Do całego obszaru spektrum zaliczamy między innymi: autyzm dziecięcy, autyzm atypowy, zespół Aspergera. Co ważne, same osoby w spektrum funkcjonują niejako na kontinuum, tj, obraz ich funkcjonowania jest bardzo różnorodny – niektórzy nie posługują się mową werbalną, przejawiają duże trudności w samodzielnym życiu, za to część jest określana jako osoby „wysokofunkcjonujące”, które jako dorosłe osoby podejmują pracę, zakładają rodziny, odnajdują się w społeczeństwie. Jest to zależne od stopnia nasilenia danych cech, uznanych za „problematyczne” u osób z ASD oraz podjętej terapii, która rozpoczęta w ramach wczesnego wspomagania rozwoju ma wpływ na dalszy tok życia.

W ostatnich zwraca się również uwagę na kwestię nazewnictwa i zaprzestania używania zwrotu „chorowania na autyzm” – autyzm nie jest chorobą, osoby w spektrum najczęściej przez większą część życia są w terapii, jednak nie można się z niego wyleczyć. Odmienny sposób postrzegania i myślenia pozostaje obecny w toku całego życia, nie oznacza to jednak, że jest to gorszy sposób, a po prostu odmienny. Postuluje się, aby używać określenia „osoby w spektrum autyzmu” i „osoby ze spektrum autyzmu”, jako ludzi, którzy inaczej odbierają świat.

Dzieci i młodzież w spektrum potrzebują zindywidualizowanego podejścia, dostrzeżenia ich zasobów, aby pomóc im w rozwoju i spełnianiu się. Może być to szczególnie trudne, jeśli w środowisku szkolnym zostaną one odrzucone przez rówieśników, którzy nie zaakceptują ich odmienności. Jest to również grupa narażona na zaburzenia współwystępujące takie jak depresja, zaburzenia lękowe, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne czy autouszkodzenia. W przypadku leczenia często stosuje się oprócz farmakologii psychoterapię poznawczo-behawioralną z racji udokumentowanej wysokiej skuteczności oraz ustrukturalizowanej formy, którą mogą preferować osoby w spektrum. Biorąc również pod uwagę trudności w sferze emocjonalnej, deficyty tzw. teorii umysłu podczas psychoterapii ważna jest również nauka identyfikacji emocji czy psychoedukacja. Rozwijanie zdolności odczytywania własnych stanów emocjonalnych oraz innych osób jest ważną umiejętnością w pracy nad nawiązywaniem i podtrzymywaniem relacji społecznych.

Według raportu NIK z 2020r. blisko jedna piąta wszystkich osób z niepełnosprawnością do 16r.ż. to osoby w spektrum. Liczba diagnoz wzrasta z powodu zwiększającej się świadomości społecznej, liczby specjalistów czy świadomych rodziców, którzy zaalarmowani o niepokojących sygnałach już u dwulatków, konsultują swoje dzieci. Obecnie ogólnoświatowe statystyki pokazują, że można oszacować występowanie ASD u jednego dziecka na 100 (1 % populacji). Istnieją różnorodne formy terapii dla dzieci i młodzieży poprzez podejście behawioralne czy rozwojowe.

Karolina Marcinkowska

Bibliografia:

https://www.pomocautyzm.org/baza-wiedzy

https://www.nik.gov.pl/.../wsparcie-osob-z-autyzmem-i...

Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób ICD-10

https://www.centrumdobrejterapii.pl/.../psychoterapia.../

 

Studenckie Koło Naukowe Psychoterapii DIALOG
Wydział Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego
ul. Stawki 5/7, 00-183 Warszawa
logotyp