logotyp

“Jeśli prognozy ekspertów epidemiologów potwierdzą się, nawet 70% światowej populacji będzie potrzebować medycznej i psychologicznej opieki w związku z infekcją COVID-19, jak również lękiem i stresem wywołanymi istnieniem zagrożenia” (Sosnowska, 2020, s. 233).

Te pesymistyczne przewidywania zdają się znajdować swoje uzasadnienie szczególnie w odniesieniu do medyków. Jak dowodzą pierwsze wyniki badań nad związkiem między wybuchem epidemii koronawirusa a stanem psychicznym pracowników medycznych prowincji Hubei, przeprowadzone na przełomie stycznia i lutego 2020 (Lin, 2020) - spośród badanych pracowników szpitala z bezpośrednim i pośrednim kontaktem z pacjentami zakażonymi Covid-19 - 46,9% wykazywało objawy depresji, 41,1% objawy lęku, u 32% wystąpiła bezsenność, a u 69,1% specjalistów objawy stresu. Co warte wspomnienia, tylko 19,2% badanych otrzymało jakiekolwiek wsparcie psychologiczne. Inne badania przeprowadzone na reprezentatywnej próbie chińskich pracowników medycznych narażonych na zakażenie koronawirusem (Lee, 2020) wskazują, że u 73,4% wystąpiły objawy stresu pourazowego, u 50,7% depresja, u 44,7% lęk uogólniony, a u 36,1% bezsenność.

Opisane wyżej psychiczne skutki pandemii koronawirusa znajdują odzwierciedlenie w badaniach prowadzonych po epidemii SARS, która w 2003 roku pojawiła się w Chinach i Kanadzie. Spośród badanych czynników szczególnie wpływających na zdrowie psychiczne respondentów wyróżniono m.in. doświadczenie kwarantanny. W czasie pierwszej i drugiej fali SARS w Toronto poddano jej 15 000 osób, spośród których większość stanowili medycy. Część z nich, rok później, wzięła udział w badaniu wpływu kwarantanny na zdrowie psychiczne. Jak pokazały wyniki, badane osoby miały objawy stresu pourazowego mierzonego skalą PTSD oraz objawy depresji. Wśród czynników pogarszających stan psychiczny przebywająch na kwarantannie wymieniono: przedłużający się czas objęcia izolacją, lęk przed zakażeniem, frustrację wywołaną sytuacją, nudę, złe zaopatrzenie w podstawowe potrzeby (woda, jedzenie itp.), niedokładne informacje od ochrony zdrowia, brak jasnych wytycznych o zachowaniu, które należy podjąć w przypadku wystąpienia niepokojących objawów choroby (Sosnowska, 2020).

Wymienione negatywne skutki pandemii to tylko niektóre z zagrożeń. Wskazuje się również na nadużywanie alkoholu i narkotyków, samouszkodzenia, zachowania samobójcze, wzrost przemocy domowej, czy wzrost rozpoznań zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych wywołanych przez propagowanie częstego i dokładnego mycia rąk (Kumar, Nayar, 2020 za: Sosnowska, 2020). Wielość negatywnych skutków pandemii jednoznacznie wskazuje, że problemy ze zdrowiem psychicznym będą jednym z głównych wyzwań, z którym będziemy musieli mierzyć się w najbliższych latach.

Bibliografia:
Lee, S. A. (2020). Coronavirus Anxiety Scale: A brief mental health screener for COVID-19 related anxiety. Death studies, 44(7), 393-401, doi: 10.1080/07481187.2020.1748481.
Lin, K., Yang, B. X., Luo, D., Liu, Q., Ma, S., Huang, R., ... & McIntyre, R. S. (2020). The mental health effects of COVID-19 on health care providers in China. American Journal of Psychiatry, 177(7), 635-636, doi: 10.1176/appi.ajp.2020.20040374.
Sosnowska, M. M. (2020). Przegląd badań nad wpływem epidemii na zdrowie psychiczne pracowników medycznych i osób poddanych kwarantannie oraz izolacji. Psychiatria, 17(4), 229-236, doi: 10.5603/PSYCH.2020.0038

Studenckie Koło Naukowe Psychoterapii DIALOG
Wydział Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego
ul. Stawki 5/7, 00-183 Warszawa
logotyp