logotyp
Problem uzależnienia od chemicznych środków psychoaktywnych występuje coraz częściej na całym świecie. Według amerykańskich badań w 2008 r. przepisano około 75 milionów recept na benzodiazepiny (BDA) – leki o właściwościach m.in. uspokajających. Według danych z przeglądu systematycznego badań przeprowadzanych w Niemczech szacuje się, że liczba osób uzależnionych od BDA waha się między 128 000 a 1 600 000 osób.
Do leków nasennych powodujących najczęstsze uzależnienia zalicza się jeszcze leki niebenzodiazepinowe (tzw. Leki ,,Z”, od początkowej litery ich nazw: zolpidem, zopiklon, zaleplon).
Do przykładowych wzorców, które sugerują, że dana osoba jest uzależniona należą:
• Sugerowanie lekarzowi, że tylko ,,ten lek” jest skuteczny,
• Proszenie lub błaganie, o wypisanie recepty na dany lek,
• Częste odwiedzanie kilku lekarzy w celu otrzymania recepty na konkretny lek.
Do głównych objawów zespołu abstynencyjnego występującego w sytuacji przerwania zażywania leku są m. in. : niepokój, lęk, apatia, zaburzenia pamięci i koncentracji.
W leczeniu uzależnienia od leków nasennych i uspokajających istotna jest współpraca lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) z psychiatrą lub/i psychologiem. Rolą lekarza POZ jest m.in. zaplanowanie stopniowego zmniejszenia stosowanych dawek substancji, aby móc je następnie całkowicie odstawić. Rolą psychologa natomiast jest przeprowadzenie leczenia pozafarmakologicznego. Skuteczną metodą leczenia uzależnień jest psychoterapia poznawczo-behawioralna (Cognitive Behavior Therapy – CBT). Istotnym elementem psychoterapii jest budowanie relacji terapeutycznej (psychoterapeuta – pacjent). Dzięki tej terapii można odnieść duże sukcesy w leczeniu uzależnień, np. zapobiega ona nawrotom, pozwala zmniejszyć objawy i równocześnie zmniejszyć problemy wynikające z nadużywania leków. W utrzymaniu abstynencji niezbędne jest posiadanie motywacji oraz istotnych wartości, które kierują pacjentem. W efekcie zachęca się go do poznawania osób, którym udało się wyjść z nałogu. Istotne jest również utrzymywanie kontaktu z terapeutą, z którym można się skontaktować w chwilach słabości.
Bibliografia:
Pęksa, J. W., & Dembe, K. 2020, LECZENIE UZALEŻNIENIA OD LEKÓW NASENNYCH I USPOKAJAJĄCYCH W PODSTAWOWEJ OPIECE ZDROWOTNEJ—WSPÓŁPRACA LEKARZA I PSYCHOLOGA., PSYCHOTERAPIA 4 (195) 2020 strony: 37–48 DOI: 10.12740/PT/127511
Studenckie Koło Naukowe Psychoterapii DIALOG
Wydział Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego
ul. Stawki 5/7, 00-183 Warszawa
logotyp